 |
| büyük patlama |
İçimdeki yangın sönmek bilmiyor. Sular serptim, itfaiyeler çağırdım çare etmedi. Yollara vurasım geliyor kendimi, bisiklete binip rüzgara pedal çeviresim, yağmur sularının biriktiği mazgallara dalasım geliyor. Soğusun istiyorum içim, ciğerim.
Öfkeliyim abi.
Bu hayatın bizim gibileri hep arada derede bırakışına, bazılarına kıyaklar düzerken bizi dibe batırışına, onlara her işi tereyağından kıl çeker gibi bize deveye hendek atlatırcasına yaptırışına, hep ikili oynayışına kıl oluyorum.
Bu nasıl iş abi? Neresinden tutsak elimizde kalıyor, bir kız sevsek zengin oğlana varıyor, iş istesek daha eğitimlisi geliyor, ne zaman yeniden başlasak hep bir aksilik çıkıyor. Bizim paçamız çamurdan sıyrılmıyor, öksürük yakamızı bırakmıyor, neyle yıkarsak yıkayalım gömleklerimiz onlarınki kadar beyaz olmuyor.
